Brzmią weselem

Brzmią weselem wszystkie drzewa,Z gniazd wzlatują śpiewne tony,Któż jest owym dyrektorem,W tej orkiestrze drzew zielonéj?

Czy nim jest ów dzięcioł stary,Co swym dziobem w drzewo puka?Czy pedantem tym kukułka,Która w takt zawzięcie kuka?

Czy nim jest poważny bocian,Co swe długie, cienkie nogi,Równomiernie w takt posuwa,Jakby zamiar knuł złowrogi?

Nie — to w mojem własnem sercu,Jest siedlisko dyrektora,On to bije w takt i nosiNazwę — zda mi się — amora!