Ciężko na sercu — gdzież ponikły... (Heine, 1968)

Ciężko na sercu — gdzież ponikłyPorządki proste dawnych lat?Świat był podówczas jeszcze zwykły,Ludzi spokoił boski bat.

A dziś, jakoby po pogrzebie: 5

Gdzie stąpisz, smętek cię wita;Bogu się pono zmarło w niebieI diabeł zadarł kopyta.

Tak nudnym świat już stał się lochem,Tak wyziąbniętym — nie ma co kryć — 10

Że gdyby nie te miłości trochę,To nie wartałoby tu być.