Do piersi mojej

Do piersi mojéj zbolałéjPrzyłóż najmilsza swą rękę,Słyszysz — tam stolarz pracuje,By mi zbudować trumienkę...

Wśród pracy jego łoskotuPorzucił sen me powieki —Ach spiesz się, spiesz z swą robotą,Bym mógł już zasnąć na wieki.