Jak dzieci, z jednej matki

Jak dzieci, z jednéj matki zrodzone,Żyliśmy zgodnie — aż miło!A choć graliśmy w „męża i żonę“Bitw między nami — nie było...Razemśmy figlów płatali krocie,W ciągłych całusach, żartach, pustocie,Lecz gdyśmy chcieli, swawoląc daléj,W „schowanie“ grać, na uboczu,Takeśmy dobrze się pochowali:Żeśmy stracili się z oczu...