Miałem rad dosyć

Miałem rad po same uszyI honorów byłem syt,Zapewniano mi protekcyęBym polepszyć mógł swój byt...

Lecz pomimo téj opieki,Wpadłbym w nędzy grzęzka toń,Gdyby się nieznalazł człowiek,Co mi w biédzie podał dłoń...

Zacny człowiek! Dał mi wszystko:Co mieć będę i co mam,Szkoda że go czcić nie mogę...Bo tym człekiem — to ja sam!...