Na zimnej wyży północnej... (Heine, 1912)

6.

Na zimnej wyży północnejTkwi senny, samotny smrek;Białem, gwiaździstem odzieniemOkrył go lód i śnieg.

Śni o samotnej palmie,Co gdzieś w południa mgleNa spalonem wybrzeżuRównie z tęsknoty schnie.