Nadchodzi śmierć

Nadchodzi śmierć — nim ziemia mnie pogrzebie,Ja powiem dziś, com długo dumy siłąW mem sercu krył: „Ach, luba, wiedz: dla ciebie…Dla ciebie, ach! to serce zawsze biło!…

Patrz, trumna już gotowa… wnet mogiłaPochłonie mnie… spoczynek da mi cmentarz…Lecz, Maryjo, Ty, – ach, Ty, o moja miła,Zapłaczesz wszak?… kochanka zapamiętasz?!

Już widzę łzy… Daremne skargi wszelkie!O, pociesz się… Już taki los człowieka,Okropny los: – co piękne, dobre, wielkie,To złego końca zawsze się doczeka!