Najsłodsza ma! gdy zejdziesz w grób...

Najsłodsza ma! gdy zejdziesz w grób —Gdy w ciemnym legniesz już grobie —Ja wtedy zstąpię do twych stóp,Sam się przytulę przy tobie.

Całuję, w objęcia przyciskam cię swe, —Ty cicha, ty zimna, ty biała! —To płaczę z rozkoszy, to z bólu znów drżę,Aż martwe zostaną dwa ciała.

Umarli powstają — już północ ich zwie,I tańczą powietrznym swym rojem;My dwoje zostajem w grobowym swym śnie,Ja leżę na sercu, na twojem.

Umarli powstają na straszny ów sądDo niebios, lub w morze płomieni;My, na nic nie bacząc, nie ruszym się stąd,Wieczystym uściskiem złączeni...