Pożegnałem was latem, ludzie walni...

Pożegnałem was latem, ludzie walni,I znowu zimą nas przypadek sprzągł;Wtedy byliście zaiste upalni,Dziś wieje od was chłodny ciąg.

Znów was pożegnam, a gdy wrócę (oby!), 5

Już was odejdzie i upał, i chłód — —W śnie będę kroczył ponad wasze grobyTam — gdzie lśnią słońca i wieczny lśni lód.