Podczas gdym zdala

Podczas gdym zdala bawił czas długi,Snując w obczyznie marzenia smugi,Czekać — nie było lubéj na rękę,Więc też uszyła ślubną sukienkę,I splotła dłonie węzły ślubnemiZ największym głupcem na bożej ziemi...

Lubę mą zdobią przecudne lica,Wdzięczny ich obraz wciąż mnie zachwyca,Błękit jéj oczu, usta różane,Co jakby blaski świecą jutrzniane,Że mi od lubéj odejsćodejść się chciało —To kapitalnie głupio się stało...