Pomimo woli — Heinrich Heine

Pomimo woli najszczerszéj,Dręczą mnie wspomnień katusze,Żem ciebie ukochał pierwszy,Twe ciało i twoją duszę...

Jej ciało — to wiosny kwiecieRadbym mieć jeszcze to ciało...Jej duszę pogrześć możecie...Duszy mi dosyć zostało...

Tę duszę — radbym rozkroić...Pół z niéj — dać lubéj z zapałem,Aby się ciałem z nią spoić,Być jedną duszą i — ciałem...