Pytania (Heine)

Nad brzegiem morza, w skał zimnych cieniu,Młodzian oblicze przysłania...Z piersią wezbraną, z myślą w zwątpieniuZadaje falom pytania...

Pieniste fale! Wy dzieci morzaUlżyjcie duszy méj męce!Wyrwijcie myśl mą z zwątpień bezdroża,Zbudźcie marzenia dziecięce...

Dajcie odpowiedź pytaniom moim,Starym — jak wieczność bez końca...W które swe myśli rozpaczne zbroim,By wzleciéć do prawdy słońca...

Czémżeż jest człowiek? Czém jego życie?Zkąd przyszedł na świat? Gdzie dąży?Kto ma mieszkanie w nieba błękicie?Dla czego wszechświat tak krąży?

I szumią fale i wicher wiejeI zastęp chmur w dal ucieka...Śmieją się gwiazdy — księżyc się śmieje...A głupiec czeka i — czeka...