Tęskni mój duch

Tęskni mój duch — i smutno mi,Głowę znękaną gdzie złożę?Czarowna pieśń zamierzchłych dniW méj duszy zmilknąć nie może...

I szumi wiatr — zapada mrok,I cicho Renu mkną fale...I widać gór urwistych szczyt,Odbity w rzeki krysztale.

Królowa róż z gwiazdzistych niwSiedzi na górze uroczéj...Złoty jéj pas z daleka lśni,Lśni złoty zwój jéj warkoczy...

Grzebieniem z gwiazd czesze swój włos,I tęskną piosnkę zawodzi...I dziwną moc ma pieśni dźwięk,Jak głos co z niebios pochodzi...

Rybaka duch gdy słyszy pieśń,Dziwnym się smutkiem przejmuje,Nie baczy już na szczerby skał,Tylko ku dźwiękom żegluje.

Ach! Lękam się, by rzeki tońRybaka nie pochwyciła...Jakto już raz z kochankiem wódLorelej piosnka zrobiła...