Uchodźmy stąd, od grubych piasków dalej...

Uchodźmy stąd, od grubych piasków dalej,Cienkiej herbatki, berlińskich nudziarzy,Którzy świat, Boga, wszystko co się zdarzyMetodą Hegla przerozumowali. —

Do Indyi nam, gdzie wieczne słońce pali,Gdzie amry kwiat zapachem cudnym darzy,Pielgrzymi ciągną o pobożnej twarzyCisi i w szatach swych świątecznych biali.

Gdzie wieją palmy, fala błyszczy szklana,Gdzie lotos ponad Gangesu sitowiemPatrzy na Indry gród, tonący w niebie, —

Tam ja pobożnie padnę na kolanaI stopy twoje uścisnę i powiem:— Pani! ja nie znam piękniejszej od Ciebie! —