W moje to zamroczne życie... (Heine, 1968)

W moje to zamroczne życieStrzelił raz słoneczny wzrok;Lecz wnet zakryły go chmury,Wieczny już grąży mię mrok.

Gdy dzieci znajdą się w ciemnościach, 5

Boją się szelestu łoz;Aby więc trwogę odpędzić,Śpiewają na cały głos.

I ja też, dziecko zbłąkane,W ciemny zaszedłem gmach; 10

Gdy śpiew mój nie brzmi zbyt subtelnie,Przecie zabija strach.