W oddali, na widnokręgu

W oddali na widnokręgu,Jakby z za mglistéj obsłony,Powstaje gród z wieżyczkami,Mrokiem wieczoru przyćmiony...

Wilgotne wichrów powiewy,Grom wróżą, wespół z powodzią,Ponurym taktem kieruje,Sternik żałobną swą łodzią.

Słońce wyjrzało z za chmury,Promień rzucając daleki...I wtedym ujrzał ów domek,Gdziem stracił lubę na wieki...