Carmen VII

Diffugere nives, redeunt iam gramina campisarboribusque comae;mutat terra vices et decrescentia ripasflumina praetereunt;

Gratia cum Nymphis geminisque sororibus audetducere nuda choros:inmortalia ne speres, monet annus et almumquae rapit hora diem.

frigora mitescunt Zephyris, ver proterit aestasinteritura, simulpomifer autumnus fruges effuderit, et moxbruma recurrit iners.

damna tamen celeres reparant caelestia lunae:nos ubi decidimusquo pius Aeneas, quo Tullus dives et Ancus,pulvis et umbra sumus.

quis scit an adiciant hodiernae crastina summaetempora di superi?cuncta manus avidas fugient heredis amicoquae dederis animo.

cum semel occideris et de te, splendide, Minosfecerit arbitria,non, Torquate, genus, non te facundia, non terestituet pietas;

infernis neque enim tenebris Diana pudicumliberat Hippolytumnec Lethaea valet Theseus abrumpere carovincula Perithoo.