Do Leukonoi

Nie pytaj, Leukonoe, bo wiedzieć jest grzechem,Jaki kres nam obojgu jest dany od boga,i nie badaj wyroczni! Przyjm lepiej uśmiechem,Cokolwiek ci się zdarzy! Choćby zima sroga,

Co fale wód Tyrrheńskich rozbija o skały,Ostatnią była — mądrą bądź! I bez żałościŻegnaj czas i pij wino, bo w tem jest sens cały!Rwij dnie, jak wonne kwiecie, i nie wierz przyszłości!