Oda I, 23 (Horacy, tłum. Siemieński, 1916)

Pierzchasz ode mnie Chloe jak sarneczka,Co byle zadrżał listek, gałązeczka,Zaraz się spłoszy i do kniei bieżySzukać macierzy.

Jak jej drżą nogi, jak serce kołata,Gdy krzaczkiem ruszy jaszczurka pstrokata,Lub kiedy wietrzyk narobi hałasuWpadłszy do lasu!

Jam nie getulski lew, nie tygrys przecie,Żebym cię pożarł; wszakżeś ty nie dziecię,Ślad w ślad za matką, jużbyś nie biegała,Kiedyś dojrzała.