Harfiarz

Kto się oddał samotności,Ach! ten będzie wkrótce sam;Pragniem życia i miłości,Świat cierpienie niesie nam.

Tak! zostaw mię cierpieniu!I osamotnieniu! —Bo gdy samotność mam,Nie jestem wtedy sam.

Tak, jak się kochanek skrada,Gdy z swą lubą chce być sam,Równie skrycie mną owładaBól — ach dawno już go znam!

Ach, dawno już mię dręczy,Dniem i nocą męczy —I chyba u wieczności bramZostanę bezeń sam....