Do kobiet

PIEŚŃ WYZWOLENIA.

Stęskniona dusza pragnie lecieć w świat,Lecz żal nam wioski, żal rodzinnych chat.Trzeba wzbić się pod obłoki,Poznać, odczuć świat szeroki,Z ptakiem wzbić się w lot,Choć razi grot,Przesądów grot.Więc stańmy siostry do walki wraz,Krwawy los braci dziś szarpie nas;Komu droga ziemia Lecha,I kochana szara strzecha,Ten ptakiem niech dąży w lotI nie dba, że rani grot —Wśród walki grot.Ciernista droga wiedzie w dal,Łza rosi oko, w sercu żal;Poruszą się ojców kości,Lecz my pójdziem do wolności,Z ptakiem wzbijemy się w lot,Choć serce nam razi grot —Przesądów, niechęci grot:

Choć głuche niebo gniecie nas,Powstaniem siostry, spać nie czas,Pójdziem żywo między ludzi,Głos ich nas ze snu obudziI z ptakiem polecim w lot,Chociaż uderzy w nas grot —Niechęci, zawiści grot.Rozwińmy skrzydła prostych, wolnych duszI rzućmy ziarno w zagon czarnych głusz,Rzucajmy to ziarno złote,By rozpędzić mrok, ciemnotęI w górę wzbijmy się w lot,Choć w serce uderzy grot —Z rąk braci grot.Bo długo, długo duch niewieści spał,Gdy świat szedł naprzód, on na miejscu stał,Dziś nas przesądy nie zmogą,Wolnych duchów pójdziem drogą,W niebo się wzbije nasz lot,Choć nieraz tu padnie grot —Z rąk braci grot.Myśl nasza sięga aż pod niebios strop,Z młodzieńczej myśli bucha światła snopI w piersi serce młotem wali,A duch szepcze dalej, dalejI wzywa skrzydła na lot,Gdzie nie dosięgnie go grot —Przyziemny grot.Więc naprzód siostry, bo nie dla nas wzórRozbitków życia rozjęczony chór.Nasza pieśń to pieśń zwycięstwa,

Hartu duszy, serca męstwa,Szeroki, podniebny lot,Choć czai się na nas grot —Skrytobójczy grot.A tym co sieją kłam, obłudę, mrokŚmiałem spojrzeniem każmy spuścić wzrok,Niech jak ciemne mary błądzą,Życia oślepione żądzą,Bo im nieznany wyższy lot...W myśl wolną radzi rzucić grot —Zagłady grot.Dla tych, co walczą z grzechem przeszłych dni,W sercu współczucie, a łza w oczach lśni.Tym podamy dłoń siostrzanąI polecim w jasne rano,Wspólnie w ponad ziemski lot,Nie dbając, że rani grot —Ospałych, leniwych grot.Hej, sokolice, nadszedł znojny czas,Ojczyzna, wolność wszystkich wzywa nas,Nikomu niewolno, nikomuW gnuśności zalegać domu,Bo wszyscy musimy biedz w lot,W Ojczyznę gdy godzi grot —Z rąk wrogów grot.