Kiedy zimne

Kiedy zimne świata tchnieniePełne uczuć serce ściśnie;Gdy spłynionych dni wspomnienieJak grom w chmurze, w sercu błyśnie;

Kiedy pośród życia drogi,Gdzie się innym ścielą kwiaty,Tobie tylko rosną głogi,Które skrapiasz w łzy bogaty;

Gdy cię cały świat odpycha,Gdy cię wieczne szczęście łudzi,Gdy twej wiosny kwiat usycha,Gdy sam błądzisz pośród ludzi:

Nie trać męztwa pośród burzy,Za kotwicę weź znak krzyża,On ci szczęścia powrót wróży,On twą duszę niebu zbliża!

Skra nadziei z krzyża spłynie,I w twej duszy głąb się wciśnie.Nowy bytu kwiat rozwinie,Wiecznej prawdy światłem błyśnie.

Z krzyża wiary głos zaszumi,Znajdzie echo w duszy głębi,Nic nadziei nie przytłumi,Nic mocy wiary nie wyziębi.

Krzyż miłości — znak zbawienia,On twej duszy doda mocy,On rozpędzi nocy cienia,Skrę rozpali w życia nocy!