Piosnka (1896)

Gdy wszystko wkoło śmieje,Wszystko pęka, rośnie, żyje,Potok mruczy, wietrzyk wieje,A po skałach kwiat się wije;

Gdy się pieszczot zdrój rozleje,Każde serce szczęściem poi,Starzec z dzieckiem wraz się śmieje.Wiosna każdą ranę goi.

Gdy się każdy kwiat rozwija,Serce więcej się nie kryje!Szczęście błysło, smutek mija,Świat miłością tchnie i żyje.

Kwiaty, co nadzieja rodzi,Miłość w wieńce pełne splata,Miłość gorzkie soki słodzi,Łzy z uśmiechem wraz przeplata.