Για τον Αμμόνη, που πέθανε 29 ετών, στα 610

Ραφαήλ, ὀλίγους στίχους σὲ ζητοῦνγιὰ ἐπιτύμβιον τοῦ ποιητοῦ Ἀμμόνη νὰ συνθέσεις.Κάτι πολὺ καλαίσθητον καὶ λεῖον. Σὺ θὰ μπορέσεις,εἶσαι ὁ κατάλληλος, νὰ γράψεις ὡς ἁρμόζειγιὰ τὸν ποιητὴν Ἀμμόνη, τὸν δικό μας.

Βέβαια θὰ πεῖς γιὰ τὰ ποιήματα τοὺ—ἀλλὰ νὰ πεῖς καὶ γιὰ τὴν ἐμορφιά του,γιὰ τὴν λεπτὴ ἐμορφιά του ποῦ ἀγαπήσαμε.

Πάντοτε ὡραία καὶ μουσικὰ τὰ ἑλληνικά σου εἶναι.Ὅμως τὴν μαστοριά σου ὄληνα τὴ θέμε τώρα.Σὲ ξένη γλῶσσα ἡ λύπη μας κ’ ἡ ἀγάπη μας περνοῦν.Τὸ αἰγυπτιακό σου αἴσθημα χύσε στὴν ξένη γλῶσσα.

Ραφαήλ, οἱ στίχοι σου ἔτσι νὰ γραφοῦνποῦ νάχουν, ξέρεις, ἀπὸ τὴν ζωή μας μέσα των,ποῦ κι ὁ ρυθμὸς κ’ ἡ κάθε φράσις νὰ δηλοῦνποῦ γι’ Ἀλεξανδρινὸ γράφει Ἀλεξανδρινός.