Δέησις (Καβάφης)

Ἡ θάλασσα στὰ βάθη της πῆρ’ ἕνα ναύτη.—Ἡ μάνα του, ἀνήξερη, πιαίνει κι’ ἀνάφτει

στὴν Παναγία μπροστὰ ἕνα ὑψηλὸ κερὶγιὰ νὰ ἐπιστρέψει γρήγορα καὶ νᾶν καλοὶ καιροὶ —

καὶ ὅλο πρὸς τὸν ἄνεμο στήνει τ’ αὐτί.Ἀλλὰ ἐνῶ προσεύχεται καὶ δέεται αὐτή,

ἡ εἰκὼν ἀκούει, σοβαρὴ καὶ λυπημένη,ξεύροντας πῶς δὲν θἄλθει πιὰ ὁ υἱὸς ποῦ περιμένει.