Εν πορεία προς την Σινώπην

Ο Μιθριδάτης, ένδοξος και κραταιός,μεγάλων πόλεων ο κύριος,κάτοχος ισχυρών στρατών και στόλων,πηγαίνοντας προς την Σινώπην πέρασε από δρόμονεξοχικόν, πολύ απόκεντρονόπου ένας μάντις είχε κατοικίαν.

Έστειλεν αξιωματικό του ο Μιθριδάτηςτον μάντι να ρωτήσει πόσα θ’ αποκτήσει ακόμηστο μέλλον αγαθά, πόσες δυνάμεις άλλες.

Έστειλεν αξιωματικό του, και μετάπρος την Σινώπην την πορεία του ξακολούθησε.

Ο μάντις αποσύρθηκε σ’ ένα δωμάτιο μυστικό.Μετά περίπου μισήν ώρα βγήκεπερίφροντις, κ’ είπε στον αξιωματικό,«Ικανοποιητικώς δεν μπόρεσα να διευκρινίσω.Κατάλληλη δεν είν’ η μέρα σήμερα.Κάτι σκιώδη πράγματα είδα. Δεν κατάλαβα καλά. —Μα ν’ αρκεσθεί, φρονώ, με τόσα που έχει ο βασιλεύς.Τα περισσότερα εις κινδύνους θα τον φέρουν.Θυμήσου να τον πεις αυτό, αξιωματικέ:με τόσα που έχει, προς θεού, ν’ αρκείται!Η τύχη ξαφνικές έχει μεταβολές.Να πεις στον βασιλέα Μιθριδάτη:λίαν σπανίως βρίσκεται ο εταίρος του προγόνου τουο ευγενής, που εγκαίρως με την λόγχην γράφειστο χώμα επάνω το σωτήριον Φεύγε Μιθριδάτα.»