Εύνοια του Αλεξάνδρου Βάλα

Α δεν συγχίζομαι που έσπασε μια ρόδατου αμαξιού, και που έχασα μια αστεία νίκη.Με τα καλά κρασιά, και μες στα ωραία ρόδατην νύχτα θα περάσω. Η Αντιόχεια με ανήκει.Είμαι ο νέος ο πιο δοξαστός.Του Βάλα είμ’ εγώ η αδυναμία, ο λατρευτός.Αύριο, να δεις, θα πουν πως ο αγών δεν έγινε σωστός.(Μα αν ήμουν ακαλαίσθητος, κι αν μυστικά το είχα προστάξει —θάβγαζαν πρώτο, οι κόλακες, και το κουτσό μου αμάξι).