Η δυσαρέσκεια του Σελευκίδου

Δυσαρεστήθηκεν ο ΣελευκίδηςΔημήτριος να μάθει που στην Ιταλίαέφθασεν ένας Πτολεμαίος σε τέτοιο χάλι.Με τρεις ή τέσσαρες δούλους μονάχα·πτωχοντυμένος και πεζός. Έτσι μια ειρωνίαθα καταντήσουν πια, και παίγνιο μες στην Ρώμητα γένη των. Που κατά βάθος έγινανσαν ένα είδος υπηρέται των Ρωμαίωντο ξέρει ο Σελευκίδης, που αυτοί τους δίδουνκι αυτοί τους παίρνουνε τους θρόνους τωναυθαίρετα, ως επιθυμούν, το ξέρει.Αλλά τουλάχιστον στο παρουσιαστικό τωνας διατηρούν κάποια μεγαλοπρέπεια·να μη ξεχνούν που είναι βασιλείς ακόμη,που λέγονται (αλλοίμονον!) ακόμη βασιλείς.

Γι’ αυτό συγχίσθηκεν ο ΣελευκίδηςΔημήτριος· κι αμέσως πρόσφερε στον Πτολεμαίοενδύματα ολοπόρφυρα, διάδημα λαμπρό,βαρύτιμα διαμαντικά, πολλούςθεράποντας και συνοδούς, τα πιο ακριβά του άλογα,για να παρουσιασθεί στην Ρώμη καθώς πρέπει,σαν Αλεξανδρινός Γραικός μονάρχης.

Αλλ’ ο Λαγίδης, που ήλθε για την επαιτεία,ήξερε την δουλειά του και τ’ αρνήθηκε όλα·διόλου δεν του χρειάζονταν αυτές η πολυτέλειες.Παληοντυμένος, ταπεινός μπήκε στην Ρώμη,και κόνεψε σ’ ενός μικρού τεχνίτου σπίτι.Κ’ έπειτα παρουσιάσθηκε σαν κακομοίρηςκαι σαν πτωχάνθρωπος στην Σύγκλητο,έτσι με πιο αποτέλεσμα να ζητιανέψει.