Μια νύχτα

Η κάμαρα ήταν πτωχική και πρόστυχη,κρυμένη επάνω από την ύποπτη ταβέρνα.Απ' το παράθυρο φαίνονταν το σοκάκι,το ακάθαρτο και το στενό. Από κάτωήρχονταν η φωνές κάτι εργατώνπου έπαιζαν χαρτιά και που γλεντούσαν.

Κ' εκεί στο λαϊκό, το ταπεινό κρεββάτιείχα το σώμα του έρωτος, είχα τα χείλητα ηδονικά και ρόδινα της μέθης -τα ρόδινα μιας τέτοιας μέθης, που και τώραπου γράφω, έπειτ' από τόσα χρόνια!,μες στο μονήρες σπίτι μου, μεθώ ξανά.