Ο καθρέπτης στην είσοδο

Το πλούσιο σπίτι είχε στην είσοδοέναν καθρέπτη μέγιστο, πολύ παλαιό·τουλάχιστον προ ογδόντα ετών αγορασμένο.

Ένα εμορφότατο παιδί, υπάλληλος σε ράπτη(τες Κυριακές, ερασιτέχνης αθλητής),στέκονταν μ’ ένα δέμα. Το παρέδοσεσε κάποιον του σπιτιού, κι αυτός το πήγε μέσανα φέρει την απόδειξι. Ο υπάλληλος του ράπτηέμεινε μόνος, και περίμενε.Πλησίασε στον καθρέπτη και κυττάζοντανκ’ έσιαζε την κραβάτα του. Μετά πέντε λεπτάτου φέραν την απόδειξι. Την πήρε κ’ έφυγε.

Μα ο παλαιός καθρέπτης που είχε δει και δει,κατά την ύπαρξίν του την πολυετή,χιλιάδες πράγματα και πρόσωπα·μα ο παλαιός καθρέπτης τώρα χαίρονταν,κ’ επαίρονταν που είχε δεχθεί επάνω τουτην άρτιαν εμορφιά για μερικά λεπτά.