Από τους «Καινούργιους ίαμβους και ανάπαιστους»

Ναυσικά, δὲ σὲ μοίρανενἡ συνονόματή σουμὲ τὴ μοῖρα ποὺ θἄκανεδροσαυγὴ τὴ ζωή σου.

Ἀπὸ ἀλπικὰ ροδόδεντρασοῦ φέρνουν ξένοι ἀνέμοιμόσκους· μέσα σου ἀξέσπαστοςλυγμὸς μπετόβειος τρέμει.

Ἀλλότρια πουλιὰ γρίκησες,σὲ ἀχνοὺς γλαυκοὶ σοῦ πλένεοἱ λογισμοί... Στὰ μάτια σουκόσμοι γελᾶν καὶ κλαῖνε.