Σώνει

Σ ώ ν ε ι! Νὰ μὴν τὸ ξαναπῆς αὐτὸ τὸ Σ ώ ν ε ι,σκιάχτρο, κεντρὶ καὶ ἀπὸ φωνὴ κι ἀπὸ σιωπή,τὸ ἴδιο πληγώνει καὶ ξανάφτει καὶ παγώνει,πρόστασμα, καταφρόνια, ἱκεσία, ντροπή.

Τίποτε μεσ' στὸν κόσμο αὐτο δὲν εἶναι Σ ώ ν ε ι,σβύνουν, ξανάρχονται, κ' ἡ ἀγάπη κ' ἡ ἀστραπή,καὶ μᾶς πεθαίνουν οἱ χαρές, μᾶς ζοῦνε οἱ πόνοι.Σ ώ ν ε ι! στὴ γλύκα, στὸ φαρμάκι ποιὸς θὰ πῇ;

Φιλὶ καὶ χάδι καὶ σπασμός, μιὰ στιγμὴ μόνητοῦ ἀθάνατου εἶναι καὶ ἡ πλασμένη κ' ἡ ἀφορμή.Φευγᾶτο ξάφνιασμα, μιὰ ὁρμή, πνεῦμα ἢ κορμί,ὁ Ἔρωτας εἶναι τὴν ψυχὴ ποὺ ἀποθεώνει.

Σ ώ ν ε ι! νὰ μὴν τὸ ξαναπῇς αὑτὸ τὸ Σ ώ ν ε ι!