Համկերպություն

Դուն լայն ճամփեդ գընա, ա՛ղվոր,Ես կերթամ մութ արահետես,Երջանիկ այն համոզմամբ, որՍրտով գոնե ինծի հետ ես:

Ու անխռով կայքես նըսեմԱչքըս հառած շավղիդ, ո՛վ իմԴալուկ լույսըս, պիտի սպասեմՔեզի որչափ որ ես ապրիմ:

Մեկ խնդիրք մը միայն. վերջինԺամուս կուզեմ որ մոտս ըլլաս,Եվ երբ ամենքն ինե փախչին,Դու գեթ անուշ դեմքըդ ցույց տաս:

Եվ ամեն փառքի փոխարեն,Միայն պատկերըդ հստակ ու ջինջՀետըս տանիմ այս աշխարհենՉը հիշելով ուրիշ ոչինչ: