Żal (Baczyński)

Zal.Żal.

Pozcinano drzewa światowidom,ścięto głowy buntom dziecięcym,bo nie przyjdą anioły z ptasich puchów, nie przyjdą.Oto nóż szafotów do chleba. Cóż wieęcejwięcej?

Zatroskane madonny mdlejąjakbyś podniósł ziemi upiorną powiekęwięc żal mi, żal, bo świat to żalza utraconym człowiekiem.