劉基 (1311–1375)
白水茫茫煙渺渺。原野高低,觸處生芳草。草綠花紅人自老。有情爭似無情好。
喪亂餘身歡意少,腸斷江山,不肯留殘照。門掩黃昏寒料峭。角聲吹起雙棲鳥。
Loading comments…
Comments
Loading comments…