Płakałaś (Byron, tłum. Trzeszczkowska, 1895)

Płakałaś! — wielka łza świecącaBłysła na ócz twych błękicie,I zdała się jak rosa drżącaNa listkach fijołka w rozkwicie.Błysł uśmiech twój — i zgasły śćmioneSzafiry z ogniem zmiennym;Bo czyżby mogły zrównać oneŹrenicom twym promiennym?Jak słońca blask barwi obłoki,A taka barw tych krasa,Że, choć wieczorne zajdą mroki,W noc późno nie zagasa,Tak uśmiech twój — radości czystéjW głąb smutku śląc wrażenia —Zostawia odbłysk promienisty,Co serca rozpromienia.