Sonet na zamek Chillon

Wieczysty duchu niespętanej duszy,najjaśniej świecisz, Wolności, w więzieniu!bo tam mieszkaniem twojem jest to serce,które twa miłość jeno spętać może.

5  A gdy synowie twoi w więzach giną,w wieżach i celi wilgotnej pomroku,ojczyzna ich zwycięża ich męczeństwemi z każdym wiatrem płynie sława wolnych!

O Chillon! cela twoja jest świątynią

10 a twa posadzka ołtarzem — bo po niejchodził, aż kroki jego ślad wybiły,

jakgdyby zimny bruk był miękką gliną,Bonnivard! — Niechaj nikt go nie usuwa,bo od tyranów woła on do Boga!