Abrente

ABRENTE

Antr'os teixos piñeiraleso rexoubante camiñocingue os chorosos herbalesen feixes amañecidos.

No mar dorretiuse a lua.No peitoril da montanaestá o sol a madurarantr'unhas nubens de palla.

A campía aterecidaabre os olliños mollados,no dondo berce do abrentecon tenro mimo dourado.

As campanas da parroquiabrincan na alma do campocomo puchos rebuldeirosna esponxa dos toxos bravos.

No río desperto aboyamorta a paisaxe caladana corrente van as coresdesfeitas y-esnaquizadas.

O mozo vento mareirofunga un cantar esquencidoque chove frores nas leirasentumecidas de frío.