Życie — morze
Czara morza opalowaWzbiera pełnią wód...Tak młodzieńcza pierś i głowaRoi życia cud.Morze spławia z tajnej głębiSkarby swe na brzeg —Tam je wschodni wiatr wyziębiLub zabierze człek.Równem prawem przyrodzeniaPchnięte w wieczny ruch,Nasze chcenia i marzniaWznosi przepływ-duch...Młoda pierś, jak morze, ciskaŚwietlnych pianek skry —Z koralowych żądz łożyskaZrywa pączki-sny...
Morze cofa swoje wody,Mgleje przypływ fal;Zapaleniec stygnie młody,Życie biegnie w dal...Brzegiem morskim siane szczątkiWilży opar mgły.Smutny zbiera snów pamiątki,Roniąc perły-łzy...
Comments
Loading comments…