Ach! oszukałaś ty mnie (Konopnicka, 1915)

Ach! oszukałaś ty mnie, nocna ciszo!Ach! oszukałaś mnie, ciszo kojąca,W której się róże uśpione kołyszą,W blaskach miesiąca!Wierzyłam tobie, słuchając milczeniaLasów, co do snu bez szumu się kładły,I wód, co swemi srebrnemi zwierciadłyOdbiły gwiazdy bez drżenia.Wierzyłam tobie, patrząc w błękit cichyI w sennych kwiatów zamknięte kielichyI na tę łąkę, od mgieł lekkich jasną...Wierzyłam tobie — ach! i nadaremnie!Bo oto burza zerwała się we mnie...O ciszy nocna! kiedyż duchy zasną?