Ach, złudą jest...

Ach, złudą jest wiośniany wiew,Co rzuca ziemi kwiatów siew,Co morzu srebrzy skrzydła mew...— A prawdą jest ten śmierci dech,Co gasi radość, gasi śmiech,A prawdą te szkielety drzew...

Ach, złudą jest ta krasa róż,Co wieńczy świtu złoty kruż,Co pała ogniem młodych zórz...— A prawdą jest ten mrok i cień,Co gasi słońce, gasi dzień,A prawdą noc, co idzie tuż...

I złudą jest, że w życia ruchZ kochaniem serca idziesz w dwóch,Że dotrwa miłość, dotrwa druh...— A prawdą jest, że z życia bram,Wśród zimnych — zimny wyjdziesz samW wilgotnej ziemi czarny puch...

I złudą jest, że z szczęścia pólNieść będziesz miody w jutra ulI łamać z braćmi chleb i sól...— A prawdą jest, żeś proch i pył,Że wichr ślad zatrze, gdzieś tu żył,A prawdą śmierć i prawdą ból...