Co mówią drzewa?

Dziatki moje, dziatki,Syny i wnuczęta,Kto z was dawne czasyW lesie tym pamięta?

O wy dawne czasy,Gdzieście się podziały,Kiedy nad tym lasemSokoły latały.

Sokole, sokole,Starodawny ptaku,Już z twojego gniazdaNiema ani znaku.

Na wschodzie, na niebie,Tam się palą zorze.Zrąbali sosenkę,Wysłali za morze.

A nad owem morzemSiwy orzeł kracze.Sosenka się smuci,Lasu swego płacze.

Leśną ścieżką, wąską drogąSzedł tu żołnierz z chromą nogą;Szedł tu żołnierz, odpoczywał,O swej chacie pieśni śpiewał.

A ja pieśni zrozumiałam,Listeczkami zaszumiałam;— Wracaj, wracaj, choć bez nogi,W swojej chatki miłe progi.

Zasłużyłeś się ojczyźnie,Przyjmą cię tam serca bliźnie;Zasłużyłeś się krajowi,Każdy ci tam „bracie” powie.

O mój gospodarzuSadźcież mnie nad rzeką,Żeby się głos z fujareczkiRozlegał daleko.

Pójdzie tędy chłopiec,Wytnie fujareczkę,Będzie śpiewał, wyśpiewywałMazurską piosneczkę.