Dziadek (Konopnicka, 1922)

Oj ten mały ŻuczekWielkie nic dobrego,Warczy, naszczekujeNa dziadka siwego.

Warczy, naszczekuje,Ujada od proga,Kiedy siwy dziadekProsi w imię Boga.

Siwy dziadek stary,Ma lat ze sto może;Tem się tylko żywi,Czem go kto wspomoże.

Nie ma on zagrody,Ani własnej chaty;Wszystko stracił w ogniuPrzed dawnemi laty.

Tylko ma sukmanęNa grzbiecie łataną,I ten kij sękaty,I torbę parcianą.

Na zmęczonych nogachMa trepki lipowe,I czapkę z barankiemNa swą siwą głowę.

A w tej siwej głowiePiosenek bez miary!— Pójdź-że nam zaśpiewaj,Mój dziaduniu stary.

My sobie posiedzimJak wróbli gromadka,A ty, Żuczku, wara!Od siwego dziadka.