Idź, żołnierzu...

...Idź, żołnierzu! Nie pytaj, gdzie cię wiodą zorzePrzez rubinowe wrotaI gdzie się gwiazda twoja wytli modro-złota,A strząśnie skry gasnące w ukojenia morze.Ścieżka, co cię wywiedzieZe wszystkich życia dróg,Z wszystkich doświadczeń człowieka,Z całego widnokręgu na ziemi i niebieI ze samego siebieZa lazurowy próg —Ta nie leży po przedzie,Ni za tobą, ni z boku,Ni w głębi, ni na widoku,A nie jest ani blizka, ani też daleka.............

Idź tylko! Gdy ostatnia bitwa już wygrana,Znajdziesz się na tej świetlącej ścieżynie,Tak poufale chodząc między globy, światy,Jak ninie,Gdyś majowego ranaDzieckiem po łąkach chodził między kwiaty.