Modlitwa wiosenna (1915)

Modrą się wstęgą toczą jasne zdroje,Szumi gaj młody i trawy na łanie.Za życie ziemi i kwiatów i mojeDzięki Ci, Panie!

Słońca my Twego czekali z tęsknotąPrzez długą zimę, przez śnieżne zawieje,Aż nam jaskółki przyniosły wieść złotą,Że wiosna dnieje.

I serce moje tak śpiewa, jak ptaszę,I wzrok w błękity ku Tobie ulata...Czuję, jak wieje nad pola, nad nasze,Chrystusa szata.

On to znów stopką najświętszą Swą chodziPrzez nasze miasta i łany i wioski,A Jego śladem kwiat cudny się rodziI spokój boski!

W powiewach ranka, w piosence słowika,W rozkwitłych lasów szumiącej zieleni

Słyszę głos Jego, co ziemię przenika:— Błogosławieni!

Błogosławieni, co w każdą tu wiosnęŚwiat obsiewają czynami pięknemi.Błogosławione i dziatki, co rosną,Jak kwiaty ziemi!