Na dnie puharu...

...Na dnie puharu mego perła leży...Więc choć piołunem zaprawne napoje,Usta i oczy śpieszą się tam moje,Gdzie perła leży.

Na dnie przepaści mrocznej gwiazda świeci...Więc choć jest droga śmiertelną i zdradną,Bijącem skrzydłem myśl spada ma na dno,Gdzie gwiazda świeci.

W głębi mogiły kwiat rośnie spokoju...Więc choćby życie róże mi kwieciły,Duch się mój z wojny śpieszy do mogiły,Gdzie kwiat spokoju.