Nic darmo...

...Nic darmo mi nie danoWe wschodu mego rano.Wszystkie moje promienieWyprzędłem poprzez ciebie,Wyprzędłem poprzez noce.I wszystkie moje moce,Na ziemi i na niebie,Dobyłem sam za siebie!............Wszelki kształt mójTo wieków znój,To zrodzeń praca, śmierci bój.............Co światła mam, to cudemI prometejskim trudemW żywotów mych tysiącuPo skrze odkradłem słońcuO najranniejszej z zórz,Jutrzenkom koral róż,A lilje tajniem rwał w ogrodach nocyZe srebrnych gwiazd.

Niema barwy, niema dźwiękuOd puszcz wierzchołków do słowiczych gniazd,Któregobym przez wiekiSkroś chłodu grobów, skroś życiowej spiekiNie wypracował wśród bólu i jęku!