Pacierz dzieci

Gdy się modlą drobne dzieci,Jasno robi się na ziemi,Słonko cudnie wtedy świeciNad polami, nad naszemi.

Gaje biorą zieleń młodą,Roztula róża swe pąki,A poranną się pogodąŚmieją zboża, śmieją łąki.

Gdy się modlą drobne dzieci,Milkną echa burz i gromu;Białem skrzydłem spokój leciNa miłego strzechę domu.

Z traw zroszonych łza obsycha,Brzmią piosenki skowronkowe,Cała wioska stoi cicha,Skryta w wierzby przez połowę.

Gdy się modlą dzieci małe,To na starym gdzieś kurhanieWyrastają lilje białeI anielskie słychać granie.

To się krzyże po rozłogachOdziewają w blaski zorzy,To po miedzach i po drogachChodzi smętny Anioł Boży.

I niejedna pustka głuchaW sercu ludzkiem się zakwieci...I sam Bóg tej ziemi słucha,Gdy się modlą małe dzieci.