Panienka (Konopnicka, 1922)

Gdzie panienka jest we dworze,Tam nikt smutnym być nie może,Bo panienka i rozśmieszy,I zabawi, i pocieszy.Dzień jej cały pełno wszędzie,Chwilki próżno nie usiędzie,Nigdy sobie, zawsze komu,Jak ptaszyna śpiewa w domu.Czy choroba, czy wesele,Do panienki idą śmiele:Ona druchny śliczne stroi,I choroby się nie boi,Dla Pawłowej fartuch szyje,Lusię małą codzień myje,Wiejskiej dziatwie bajki prawi,Nawet z Brysiem się zabawi.

Za nią drób domowy leci,Za nią wróble, za nią dzieci,Każdy czeka od panienkiZiarna, kwiatka, lub piosenki.Jak promyczek złoty słońca,Biega w domu, w koniec z końca,Tu pomoże, tam poprawi,Niech jej Pan Bóg błogosławi!