Piosenka moja...

Piosenka moja po świecie chodziW lnianej koszuli,I o podwiośniu w borach zawodziGłosem zuzuli...Ślady jej stopek wiatr cichy zwiewa,Obmywa rosa,Kiedy po świecie chodzi i śpiewaJasna i bosa.

Piosenka moja z rodu sierota,Cudzo jej wszędzie...Chciałaby lecieć, gdzie zorza złota,Jak te łabędzie...Jak te łabędzie — puchy rozwiewaGdzieś ku jutrzence,Kiedy po świecie chodzi i śpiewa,Wznosząca ręce.

Piosenka moja żyje tęsknicą,Jak czarnym chlebem,Ani ją jasne cuda zachwycąPod obcem niebem...Ku gwiaździe patrzy, co tam omdlewaBlaski drżącemi,Kiedy po świecie chodzi i śpiewaO swojej ziemi!